Scoop Shop

Scoop Shop stawia cię za ladą pasiastego kiosku z lodami na słonecznej promenadzie, z morzem za plecami i kolejką przed sobą. Klient prosi o rożek: trzy gałki, od dołu do góry, może posypka i wisienka. Stuknij pojemnik, którego chcesz, a gałka spada z dyszy; przesuń rożek w lewo i w prawo, by ją złapać. Wyląduj dokładnie na środku, a wieża stoi prosto. Wyląduj na bok, a stoi na bok, a kolejna gałka musi z tym żyć.

Układanie to prawdziwa fizyka, nie przyciąganie do siatki. Gałki są miękkie: spłaszczają się przy lądowaniu, wieża kołysze się przy ruchu, a każde krzywe lądowanie dokłada trochę więcej przechyłu, aż całość skrzypi i zsuwa się na blat. Rożek waflowy jest najbardziej chwiejną podstawą do budowania, więc kolejne dni dają ci podwójne rożki, papierowe kubki i pucharek do naprawdę wysokich zamówień. Upał to drugi zegar: w skwarny dzień gałki obwisają, kapią po bokach i w końcu zsuwają się z rożka, więc piękna ośmiogałkowa wieża na nic się nie zda, jeśli spędzisz nad nią całe popołudnie.

Dwadzieścia dni tworzy sezon, każdy dłuższy, gorętszy i ruchliwszy od poprzedniego. Nowe smaki pojawiają się w miarę postępu — mięta czekoladowa, jagodowy, mango, pistacjowy, gumobalonowy — razem z sosem, bitą śmietaną i wafelkami, drugim rzędem dozowników i parasolem chroniącym przed słońcem, który dłużej utrzymuje wszystko w chłodzie. Na koniec dnia dostajesz raport: podane rożki, upuszczone gałki, od jednej do trzech gwiazdek i garść monet do wydania na szybszą gałkę, pewniejszą rękę, chłodzoną ladę albo przyjaźniejszy uśmiech. Przeciągaj rożek na telefonie, używaj strzałek i rzędu numerycznego na komputerze; twój sezon jest zapisywany w przeglądarce.