Rooftop Hoops

Rooftop Hoops to arkadowa koszykówka na boisku z siatki na dachu miejskiego bloku, narysowana jak rysograficzne uliczne zinowe pismo: kremowy papier, ciepły czarny tusz, gorący róż i elektryczny błękit, wydrukowane lekko nierówno. Cała gra to jeden rzut wykonywany raz za razem. Stoisz za strzelcem, kosz jest przed tobą na tle panoramy miasta, a obok ciebie wahadło miernika siły. Przytrzymaj w dowolnym miejscu — myszą, palcem albo spacją — by uruchomić wahadło, i puść, gdy wskaźnik jest w różowym pasku. Trafij w niego, a piłka opuści twoje ręce po dokładnie takim łuku, jaki wpada przez środek siatki. Spudłuj pasek, a rzut poleci za daleko albo za blisko o dokładnie taki margines, o jaki się pomyliłeś: przedni obręcz, tylna obręcz, tablica.

Po każdym rzucie, celnym czy nie, strzelec się przesuwa. Na boisku namalowano pięć punktów — blisko, ze środka, zza trójki, z narożnika i z daleka — a każdy wymaga innego wypuszczenia piłki, więc im dalej stoisz, tym wyżej na mierniku znajduje się różowy pasek. Na punktach, gdzie broni obrońca, ręka przecina twoją linię rzutu; leniwy, płaski rzut zostanie zbity, a wysoki łuk przeleci nad nim. Trzy trafienia pod rząd, a piłka się zapala, dach zaczyna hałasować, a wszystko liczy się podwójnie. W sześćdziesięciosekundowej rundzie ostatnie dziesięć sekund to strefa podwójnych punktów — więc to właśnie gorąca passa utrzymana do ostatnich dziesięciu sekund daje największe liczby.

Dwa sposoby gry. Sześćdziesięciosekundowy Shootout to wyścig o punkty: czyste trafienia bez dotknięcia obręczy są warte punkt więcej niż te, które wpadają po odbiciu, więc czyste wypuszczenie piłki się opłaca. Around the World wymaga trafienia z każdego punktu po kolei, a jedno pudło odsyła cię na start. Tak czy inaczej runda kończy się kartą wyników z twoimi punktami, rekordem, najdłuższą serią i celnością, ostemplowaną SWISH albo BRICK. Słońce zachodzi za wieżami ciśnień, gdy czas ucieka, okna miasta zapalają się jedno po drugim, a lo-fi bit wybija rytm pod kozłowaniem.