Bullseye Darts

Bullseye Darts wiesza prawdziwą turniejową tarczę na ścianie cichego pubu: woskowana boazeria, mosiężna lampa rzucająca twardy krąg światła, półka z nadpitymi piwami i tablica kredowa obok tarczy, na której zapisuje się każdą wizytę. Sama tarcza ma wymiary prawdziwej — trzydziestoczterocentymetrowe pole punktowane, ośmiomilimetrowy pierścień potrójny, dwadzieścia pięć i pięćdziesiąt pośrodku — więc lotka, która wyląduje o włos od drutu, liczy się tak samo jak w meczu ligowym.

Rzucanie to jeden gest. Naciśnij i przytrzymaj, a pierścień celowniczy przestaje wędrować i osiada na polu, które wybrałeś; pasek czasu biegnie, dopóki trzymasz, a puszczenie wewnątrz zielonego pasma wysyła lotkę tam, gdzie wskazuje pierścień. Puść za wcześnie albo za późno, a lotka wyląduje wyżej lub niżej, zwykle w pojedynczej dwudziestce zamiast w potrójnej. Trzymaj zbyt długo, a ręka zacznie ci drżeć, więc dobra lotka to ta rzucona, zanim drżenie się zacznie. Lotki wbijają się w sizal i zostają tam do końca wizyty, a co jakiś czas któraś zahaczy o drut i wypadnie za nic, wywołując jęk z kąta sali.

Cztery gry na jednej tarczy. 501 z przełącznikiem wyjścia na podwójnej, przeciwko poziomowi Pub, Liga albo Zawodowiec, z tablicą podpowiadającą drogę z checkoutu ze stu siedemdziesięciu w dół — T20 T19 D12 i tak dalej — albo z dwoma graczami podającymi sobie lotki przy jednym ekranie. Cricket zamyka pola od dwudziestki do piętnastki oraz bulla, po trzy trafienia na każde, punktując na wszystkim, co przeciwnik zostawił otwarte. Dookoła Zegara prowadzi cię od jedynki do dwudziestki, a potem do bulla, gdzie podwójna przenosi cię o dwa pola, a potrójna o trzy. High Score to trzydzieści lotek i nic więcej: zdobywaj jak najwięcej punktów i patrz, jak wynik zostaje na tablicy. Najlepsze wyniki, twój najlepszy checkout i wygrane są zapisywane w przeglądarce. Gra mieści się na telefonie trzymanym pionowo i na szerokim ekranie, działa na dotyk, myszy i klawiaturze, P pauzuje, a M wycisza.